استان فارس و مرکز آن شيراز با گذشته پر افتخار خود چون گوهر تابناکي در سرزمين ايران مي درخشد. اين شهر چند هزار ساله که سابقه آن به زمان هخامنشيان يا دورتر مي رسد طي ادوار تاريخي گذشته خود، متفکرين، شخصيتها و آثار و يادگارهاي بسيار با ارزشي را در صحنه فرهنگ و تمدن ايران و جهان از خود بيادگار گذاشته است.

از تمدّن هخامنشيان و ساسانيان گرفته تا آثار دوره اسلامي در زمينه هنر، معماري، نقاشي، خوشنويسي، هنرهاي دستي و همچنين عرفان و فلسفه و ادبيات و ... .

شيراز در سده هاي گذشته از شهرهاي بزرگ ايران بوده و چند بار پايتخت و مرکز فرمانروايان گرديده و با آثاري از دوران هاي مختلف، صفويان، صفاريان، ديلميان (آل بويه)، اتابکان فارس، آل اينجو، آل مظفّر و بويژه دوران زنديّه از مراکز مهم تاريخي و فرهنگي به حساب مي آيد.

نام شيراز هم چنانکه در لوحه هاي خشتي هخامنشيان، بزرگترين و با شکوهترين پايتخت شرق باستان ذکر شده و در کتاب الواح تخت جمشيد(1948) تأليف پروفسور ژرژکامرون باستان شناس آمريکايي درج گرديده جايگاه خاصي در نوشته ها و اشعار فردوسي، سعدي، حافظ و ساير شخصيتهاي ايراني و همچنين جهانگردان و مستشرقين و مورخين بزرگ از جمله: ابن بطوطه (جهانگرد مراکشي)- سر توماس هربرت، ادوارد براون و آ. اچ. آربري انگليسي، شاردَن، اوژن فلاندن، تاورنيه و مادام ديولافوا مورخين و سياهان فرانسوي، گوته شاعر بزرگ آلماني و بسياري ديگر به تفصيل در مورد آن اشاره رفته است.

با افراد و شخصيتهاي برجسته اي چون سعدي و حافظ (شاعر)، ملاصدرا (فيلسوف) ابوعبداله خفيف و منصور حلاّج (عارف و فيلسوف) - قطب الدين شيرازي (دانشمند و پزشک) ابن مُقله بيضاوي و ميرزا احمد نيريزي و خاندان وصال و خاندان اشرف الکتاب (خوشنويس) عيسي خان (معمار تاج محل)- آقا صادق، عبدالصمد شيرين قلم و آقا لطفعلي صورتگر (نقاش)، ميرزا حسن چهره نگار (عکّاس) و ... که براي توجه و شناخت بيشتر به بررسي هر کدام در معرّفي بخش هاي مختلف (نقاشي، حجاري، معماري، عکاسي و خوشنويسي) به آن پرداخته خواهد شد.